Dengesizin Seyir Defteri:Kucuk Askim Regensburg

fotograf bana ait degil.

Bavyera`da su zamana kadar dort sehir gezdim ama Regensburg haric hicbirinde evimde hissetmedim kendimi.Tarihi dokusunu korumus arnavut kaldirimli sokaklari,nehire karsi ayaklarini uzatip keyif yapanlari,koprunun altinda birasini almis muhabbet eden gencleri...Evet,Regensburg genclerin cogunlukta oldugu bir universite sehri,o yuzden sokakta yururken dilenciler yerine konsere gitmek icin para isteyen punklar,bisiklet kasasindaki ciceklerle kim bilir nereye giden hippi kizlar ve elele tutusup buyuk ihtimal Banane`ye dogru giden metalci ciftler gorebilirsiniz.

Universiteyi Almanya´da okumak istemiyordum barindirdigi Turk sayisi yuzunden ama Regensburg dusuncelerimi feci degistirdi.Her guzel havada bir festivalin duzenlendigi,olmadi koprunun altinda mangal yapabileceginiz ya da bisikletle tura cikabileceginiz bir yer burasi.Bir zamanlar Avrupa´nin en onemli sehriyken simdi gozlerden dusse de benim kalbimde hala Avrupa´nin en onemli yerlerinden Regensburg.Kucuk bir yer ancak tarih ve guzellik arayan her turisti doyurabilecek buyuklukte.Dom var bir kere,kocaman ve cok guzel,cok huzurlu bir kilise.Ve Hitler doneminde onemli kararlarin alindigi ama simdi muze yapilan bir yer daha vardi ama adini hatirlayamadim.Neyse,zaten olayim turist rehberi yazisi yazmak degil.

Ayrica üniversiteyi Almanya´da okumak isteyenlere tavsiyem burasi,ozellikle Munih sizi caydirmasin cunku Regensburg oraya gore hem daha ucuz hem de daha kaliteli.Ayrica cok farkli yasam sekilleri gorebileceginizi dusunuyorum,ben yolda yururken bile ciplak ayakli,rastali,hint giysileri giyinmis bir genc gormustum mesela.

Kisacasi bu blogu okuyan herkese tavsiye ediyorum Regensburg´u,ilk polisin karistigi kadar buyuk serseriligimi yaptigim yeri,hic aklimda olmadan kalbimi celen kucuk sehri.Ister okuyun ve gidin,ister sadece kesfedin ve gidin ama ben orada yasayabilirim.

Sevdiğim Şeyler:Çizgi Dizi (Part 1)

Bu bloga başlarken amacım kendimden değil,hikayelerimden bahsetmekti ama blogum yaşlanırken ben de amacımdan sapmam gerektiğini düşünüyorum.Zira şu sıralar çok hikaye üretemiyorum,halihazırda olanlara da devam edemiyorum.Öyleyse madem,''hadi biraz bize kendinden bahset Nikkican'' diyerekten muhtemelen bir kez daha yarım kalacak bir serinin altına imzamı atıyorum.

Konumuza gelecek olursak...Ben 96'lıyım ve yaşıtlarımın çoğu sokakta büyüse de ben büyüme mekanı olarak evimi ve internet kafeleri seçtim.Ne yazık ki top atamıyor,bisiklete binemiyor ancak çok güzel hayal kuruyor,kendi kendime Barbie bebeklerimle oyunlar yaratıyordum.Çocukken benim dünyam kendi hayallerimden ve bağımlısı olduğum Fox Kids'den oluşurdu.Bir de arkadaşlarıma pek takıntılıydım.
Fox Kids dedim ya şimdi bunu ancak liseliler ve çizgi film manyakları hatırlar,2005'e kadar kablolu televizyonda böyle bir çizgi film kanalı vardı ve yayın akışı harikaydı.İçimi bayan pembe dizi jr. kalitesindeki Prenses Sissi haricinde neredeyse her çizgi dizisine bayılırdım.Şimdiki TRT Çocuk dizileri gibi didaktik ötesi değillerdi,yer yer absürdlerdi,büyükler için yapılmış izlenimi verirlerdi,bazen korkuturlardı ama izlemesi acayip zevkliydi!Kedilere karşı örgütlenmiş casus köpekler,kene kostümünde bir süper kahraman,talihsiz ötesi bir korsan,zavallı bir kedicik...Sadece bunlar yoktu tabii! Normal bir Amerikan ailesinin(!) son derece normal oğlu Louie Anderson'un anıları,komedyen Howie Mandel'in hayatından izler taşıyan küçük Bobby,ve dünyanın en iyi sınıfı olduğuna inandığım 402 nolu sınıf...Hepsini anlatabilirim ama anlatmaya kalksam buradan memleketime yol olur,ben de çizgi dizi bağımlılığımın bir sonraki safhasına gelemem.

2005'te Fox Kids,Fransız Jetix şirketine satıldı ve sonrasında ABD'de 4Kids,Avrupa ve Türkiye'de ise Jetix olarak anıldı.Jetix sonradan boka dönse de bu kanalın ilk zamanları dadından yinmezdi.Eski kahramanlarımızın bazılarının yanına biz yapsak dayaktan öleceğimiz şakaların sahibi cool Kanadalı Andy,bütün kızların favorisi olan W.I.T.C.H ve dünyanın en komik süper kahramanı Kaptan Flamingo.Sonradan yenileri de eklendi ama Jetix,Fox Kids'in absürt ötesi,aşırı komik çizgi filmleriyle kıyaslanıyordu sürekli.Nitekim 2010'da kanal kapandı ve kablolu tv'de yerine Nickelodeon,diğer platformlarda ise yerine Disney XD geldi.

Şimdi Nickelodeon dedim ya,ben daha Jetix zamanlarındayken Cnbc-e,Nickelodeon'un en sevilen çizgi filmlerini sabahları yayınlardı.Hala da yayınlıyor ama yaptıkları dublaj değişiklikleri ve eskinin yerine yenisinin gelmesinden ötürü,artık eskisi gibi izlemek içimden gelmiyor Nick Kuşağı'nı.Cnbc-e'nin o zamanki yayın akışını bulamasam da hatırladığım kadarıyla şafak söktüğünde,yamulmuyorsam 5.30-6.00 gibi(o zamanlar kabuslardan ve karabasanlardan muzdarip olduğum için erken kalkardım) Muppet Show'la olaylar başlardı benim için.Sonrasında ise Kaşif Dora(pek sallamazdım hatta bu ne la derdim),Rugrats,benim gibi korkak tipleri bile korkutmayan canavarlar,Rocko ve bana o zamanlar korkutucu gelen absürd ötesi hayatı,daha da absürdü Ren&Stimpy...Nick kuşağı bir zamanlar mükemmeldi.Aralarda reklam yerine kısa filmler geçerdi hatta,hala değişmemiş Loopy vardı mesela.Cnbc-e zaten hayatımın sallantıda geçen 7-12 yaş aralığında kurtarıcım oldu,arada South Park izleyip balataları sıyırsam da gecenin dibinde uyandığımda altyazılı Süngerbob'la karşılaştırırdı beni.Cnbc-e'ye bir ara şükran maili falan mı atsam...Neysse.

Daha öncesinde Teletubbies ve Kanal D'de yayınlanan Loony Tunes de vardı tabii ki,ancak benim genel olarak çizgi dizi dünüm bu.Bugünü yarına,ya da bir sonraki güne...(ÜŞENDİ)